سلام گیل..

امروز دیدمت.. خوابیدن ت رو... گریه هات رو در لحظه ورود.. دیدم و دیدم..... گزارش تصویری از ورودت تا امروز.. دل م تنگ و  تنگ تر شد.. و صدای گریه ت..

خاله!... روز کلافه ای داشتم.. قصه ش مفصله.. یه وقتا یه غمی هست..  دل رو ابری میکنه.. ولی....... یه وقتا هست که حتی به آیینه نمیشه نگاه کرد..وقتی می بینی آیینه هم شرمنده ست..!

پس : دردم نهفته به ز طبیبان مدعی

تو خیلی کوچیکی و زوده که از دلتنگی ها ونا امیدی ها بگم! خودت به موقع ش می بینی ... می فهمی..  نه.. نه.. امیدوارم که هیچ روز کلافه ای نداشته باشی.. نه.. هیچ وقت!

وقتی که عکس ت رو دیدم.. وجود نازنین ت.. برام حس خوبی بود.. یه حس زندگی که بعضی وقتا فراموش می کنم.. کلی قند تو دل م آب شد.. !

گیل! پسر نازنین..! مثل اسمت که از خطه سرسبز گیلانه... همیشه پر از طراوت و سبز باشی..!

پی نوشت : به مامان ت بگو برات همیشه حافظ بخونه!.. اگه اونجا حافظ نداره.. بگه برات بفرستم!..