همه گربه های شاعر

شهر بم به خون نشسته .. .

وای از پریشانی خاک!

     ناگهان

             چشم دریده .. به غضب آلوده

     ناگهان..

             آشفته

             می لرزد.

وای و صد وای!

      که به یک

                  لرزش خاک..

صد موی به هم آشفته..

صد کودک بی گهواره..

      و هزاران مادر

                      در سوگ نگاه

                                      و  لبخند.

... خانه ها ویران است.

دی۸۲- نیک ابان